Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


     

  

 

 

 

Steekje Los

(P)Oef !

15e etappe van de Tour de France
De Mont Ventoux

't Was koud, in april, en ik haakte een warme poef.
Lekker zwaar op m'n dijen, dat gestaag groeiende pakket wol.
Maar toen 't werk bijna klaar was, legde ik het aan de kant, zoals wel vaker: het scheppen vind ik heerlijk, maar 't afhechten van draadjes en het in elkaar zetten, daar heb ik een erge hekel aan. En in plaats van mezelf even streng toe te spreken met een van m'n veel gebezigde opvoedkundige lesjes Wurst Furst, blijven er nogal wat werkjes onafgemaakt liggen. Soms zo lang, dat ze - ingehaald door nieuwe uitdagingen - helemaal naar de vergetelheid zakken in m'n handwerkmand.
Maar die kolossale poef, die lag ergerlijk in de weg. Wekenlang al, op het bed van de lieve Sophie. Totdat ik vorige week zo genoeg had van mijn eigen selectieve aanpak, dat ik alles wat ik nodig had om 'm af te maken, in de woonkamer uitspreidde. Om mezelf aan het idee te laten wennen dat dit echt moest gebeuren.
Binnenkort dan.
Na een kwartier ruimde ik alles weer weg.
Maar de berg waar ik tegenop zag werd steeds hoger en misschien wel ge´nspireerd door die ambitieuze mannen die in de toer door Frankrijk wel drie of vier bergpassen per dag slechten, haalde ik moedig nog eens alles voor de dag.
Na logistiek overleg met Lief J. (zonder zijn adviezen is de stof gedoemd om verknipt te worden) naaide ik een voering (met rits! geleerd uit het bed-project) en we vulden 'm eendrachtig. EfficiŰnt werkte ik draden weg en zette ge´mproviseerde knopen aan.
Binnen, op 't hete vloerkleedje, terwijl het buiten 25 graden was.
Met twee kilo gehaakte poef op m'n schoot.
Terwijl Lief J. op het terras lekker aan het spuiten was.
Maar goed, op de Mont Ventoux zwoegden ze ook.
Tegen vijven was de klus zo ver geklaard.
Eigenlijk was het meegevallen en trots was mijn beloning.
Alleen bleek de vulling iets te gevuld en nu rest nog even de vraag wanneer dat op maat gemaakt gaat worden, want die puf had ik echt niet meer. Tot dat moment wordt de poef verbannen naar een duistere hoek van de kamer.

                                                                                                                     Gelukkig minder zooi dan toen...

                                                  Knoop in wording. Bij gebrek aan echte, haakte ik balletjes die ik vulde.


 

-- wordt vervolgd ??? --

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

******
***
*

Spinsels, weblog van Tarantella

 


 

 

 





 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

  

free hit counters