Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

40 Jaar Aan Scherven

Op 10 mei waren we in de Ardennen, Lief J. en ik.
Het jubileum vierden we op-z'n-ons', met z'n tweetjes, in Stavelot, in Brasserie St. Remacle met kaaskroketjes voor mij en Luikse ballen voor Lief J., gegarneerd met friet en verrukkelijke Belse mayo en een flesje Merlot bij.
Dagen vol harmonie met zwijgen als er gezwegen moest worden, praten als er gepraat moet worden en stilzwijgende overeenstemming over eigenlijk wel alles.
De harmonie van een 40 jaar uitgekristalliseerd huwelijk.
Ik was volmaakt tevreden.
En toen waren we weer thuis.
En toen gingen we 's maandags weer werken.
En toen kwamen we op dinsdag op kantoor en hing mijn trouwjurk(!) aan de kapstok.
, zei ik onnozel tegen Lief J., daar hangt mijn trouwjurk.
't Was een onderdeel van een verrassing van dochters M. en A., die ons de dag van 40 jaar geleden nog eens lieten overdoen.
In de kleding van toen.
In het restaurant van toen.
Met de menukaart van toen.
En met ongeveer*) de bruidsbloemen van toen!
Lief - lief - lief!
Een beetje benauwd voor het effect, maar toch nieuwsgierig, trok ik de jurk aan, die wel íets gevulder was dan indertijd, maar nog bijna helemaal goed paste!
Later in Het Veerhuis... een warm onthaal, het beste plekje met uitzicht op de Waal en Tiel, Prosecco, koffietjes en een watertje... borden vol heerlijke hapjes.
Een overvloed - ook aan herinneringen.
Heel fijn, ontspannen. We waren een beetje uitgelaten, lachten veel, maakten een massa zelfjes.
Totdat het onderste bord van de etagère spontaan in twee stukken brak. Toen vroegen we ons serieus af of dat een voorbode was van een breuk. We deelden die zorg met de lieve serveerster, maar zij troostte: Welnee, scherven brengen geluk.
En toen kwam die vrouw naar ons toe.
Mag ik even die prachtige bloemen bewonderen?
vroeg ze.
En: Zijn jullie net getrouwd?
Ik legde uit.
Wat heb jij het getroffen,
zei ze tegen lief J.. Je mag je gelukkig prijzen; dat weet je toch wel hè. Je moet zuinig op haar zijn. Zij is... zij is ... Zoekend keek ze in de verte, ik hield m'n adem in, en toen ging ze verder: Zij ziet moois in kleine dingen, zij geniet van details. Zij is gevoelig. Ik ben een beetje paranormaal en ik denk dat zij dat ook is. En zoals jullie met elkaar omgaan... ik vond het heerlijk om naar jullie te kijken... daarom dacht ik ook dat jullie pas getrouwd zijn.
Ik bloosde, ging een beetje gloeien, vooral toen ze bij het weggaan aan mij vroeg: Mag ik jou een paranormale boodschap geven?
Ik kreeg het nog iets warmer, maar ik knikte instemmend.
Ik weet alles
, orakelde ze. Ik hoef het je niet uit te leggen, jij voelt wel wat ik bedoel.
Nog veel heter werd ik.
Je moet ophouden om je er zorgen over te maken. Het is een storm in een glas water.
Ze keek mij indringend aan. Ik wist me geen houding te geven, reageerde halfslachtig, niet al te vragend.
Voorkwam daarmee gelukkig verdere ontboezemingen. 
Nog een paar keer achterom kijkend, liep ze door, Lief J. en mij verbijsterd achterlatend.

Lieve dochters, dank jullie wel.
Jullie zorgden voor een heel bijzondere, heerlijke dag!

 

*) Ongeveer, omdat ik indertijd seringen had, maar die waren dit jaar door de warme winter zó vroeg,
    dat ze op 12 mei niet meer te krijgen waren.

TOEN...

Huzarensalade * Groentensoep * Koffietafel

 

 

...EN NU

Glaasje Prosecco * diverse sandwiches * quiche * scrambled eggs * koffie of thee

 

De printjes die 't níet werden...


TOEN...

...EN NU

Op het voetveer tussen Tiel en Wamel

IN HET VEERHUIS


Het boeket wordt nog elke dag mooier

 

 


 

 

18 mei 2014

*****
***
*

 

 

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 


 

 


 

  

free hit counters