Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


     

  

 

 

Flash Back naar Flashdance

 

 

Het zat ver weg, maar toen ik de posters in de bushokjes zag hangen, kwam alles weer terug.

 

 

 

 

 



Zomer 1988, voor de fluwelen revolutie,
toen TsjechiŰ en Slowakije nog Tsjechoslowakije waren.

Hotel Alexandria in Luhacovice, Morava



 

Wij zijn op vakantie en staan met de caravan op een primitieve camping, maar gaan elke avond uit-eten. Restaurant Alexandria is een attractie.

Dienstbare obers met buigzame ruggen in smetteloze rokkostuums.
Klassieke meubels, palmen en kristallen kroonluchters uit vervlogen betere tijden.
Verfijnde gerechten, een keur aan internationale dranken.
Fijn gegraveerde kristallen glazen en bewerkt zilveren 6-gangen bestek op stijf hagelwit tafellinnen.

Een eiland van verpletterende luxe en overvloed in dit land van onopgesmukte schraalheid.
Een schokkende tegenstelling met de half lege stellingen in de winkels, de afgebladderde huizen, de pruttelende stinkauto's en de vuile donkere straten.

Weggestopt in een rommelig hoekje probeert een slobberig geklede, magere, typisch Slavische man het niet ge´nteresseerde publiek te vermaken op een prehistorisch keyboardje.
Verschrikkelijk vind ik het: al die buitenlanders om hem heen die zich alles kunnen permitteren, omdat je voor je westerse valuta enorme hoeveelheden kronen krijgt en zo'n zielenpootje die voor het schijntje dat hij verdient z'n kostje bij mekaar moet zien te scharrelen. Maar hij is niet afgunstig en glimlacht lief verlegen naar ons.
Onder invloed van de bijzondere sfeer en misschien ook wel van Martini's, rode wijn en perziklikeur geniet ik van zijn spel en als we weg gaan, kopen we ons schuldgevoel af met veel te hoge fooien.

En nu moest ik opeens aan hem denken - vroeg me af of het hem net zo goed is vergaan als ons.
En ik herinnerde me het sentimentele liefdesthema uit Flashdance wat ik hem telkens vroeg te spelen.

Dit:
 

http://www.youtube.com/watch?v=dGjk8JPu-Ns

Ooooooooooooooooohhh!
Zwijmel zwijmel...

 

 

Ik kon maar ÚÚn foto vinden, buiten op het terras, 1991:

Van hoe het binnen was, hebben we een film uit 1991, toen wij nog steeds zeer regelmatig in het Alexandria gingen eten. Die films hebben de jaren nauwelijks overleefd, maar voor het idee haalde ik er toch wat belabberde snapshots uit.

 

juli 1991


Verscholen achter een plant, de keyboardspeler;
op de foto even onzichtbaar als indertijd in het echt.

Pingu´n en obers

Dochter A. en dochter M.

Dochter M.

Lief J.

 

 

25 november 2013



 

 

*****
***
*

Spinsels, weblog van Tarantella

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

free hit counters