Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


     

 

  

 

 

 

 

 

Water bij de Wijn (3)
v
Eifel, Hunsrück, Westerwald en Middenrijndal
28 - 30 april 2013

Water bij de Wijn - deel 1 ...      

Water bij de Wijn - deel 2 ...      

30 april
Laatste deel van de route, 418 km.
Dwars door de Eifel (dwars door Monschau ook - leuk! we wisten niet dat dat kon per auto; gewoonlijk moet je aan het begin van het dorp al parkeren), door de Belgische Hoge Venen en door Belgisch Limburg naar Den Bosch.

 

  Romeins in de Eifel  

30 april
Tumulus en nissengrafsteen
Nickenich aan de Laacher See

Omdat op de vindplaats van de Romeinse grafheuvel (1e eeuw n.Chr.) een woning met garage staat, moest de reconstructie van het bouwwerk, die in 2010 gerealiseerd werd, enkele meters verderop worden geplaatst.


Het opschrift was abracadabra. Veel te moeilijk Latijn met afkortingen die ik niet kon duiden.
Maar het www bracht weer eens uitkomst.

CONTVINDA ESSVCONIS F[iliae]
SILVANO ATEGNISSA F[ilio]
H[eredes] EX TES[tamento] F[ecerunt]

Mijn vertaling van een vertaling: 
De erfgenamen hebben op grond van een testamentaire bepaling dit grafmonument voor Cotuinda, dochter van Esucco [en] Silvanus Ategnisa, haar zoon, opgericht.

 


Het is vrijwel zeker dat de de nissen en de tumulus bij elkaar horen. Als dat inderdaad zo is, zijn de figuren in de middelste nis de in het opschrift op de grafheuvel genoemde Cotuinda en haar zoon Silvanus Ategnisa.

 

  Klimmen  

Burg Olbrück
bij Andernach

Er hadden alarmbellen moeten gaan rinkelen bij het zien van de transferbussen onderaan de burchtheuvel, maar nietsvermoedend reden we nog een stukje verder omhoog tot aan de parking. Zelfs daar gingen er nog geen lampjes bij ons branden. Terwijl we toch de nodige ervaring hebben met lastige weggetjes naar boven. Of juist daarom misschien? Blijmoedig begonnen we te klauteren. Lekker doorstappend, want hoe eerder boven, hoe beter. Ik ben niet zo goed in bergopwaarts.
Al gauw, toen nog totaal niet te overzien was hoe ver we nog moesten, konden we opkomende hijgneigingen niet meer negeren. Ik ben al bijna tien jaar gestopt met roken en ik gym meestal hartstochtelijk, maar tegen deze steilte protesteerden m'n achterdijen. M'n kontspieren stonden in brand, m'n longen leken gekrompen en onze stapjes werden steeds kleiner. O mán! Op een gegeven moment konden we echt niet anders dan stoppen en uithijgen. Eigenlijk wilde ik de hele onderneming al opgeven, maar een snel herstel zette aan tot doorzetten. Het kasteel dat een eind verderop opdoemde bleek de proeve van klimbekwaamheid meer dan waard.
Prius stond in z'n eentje op de parking, wij waren moederziel alleen boven, hoewel er bij nader inzien één ander mens liep rond te stofzuigen in het café en dat was dan weer jammer, want aan haar moesten we betalen. Het viel wel te verklaren, dat entreebedrag, want Olbrück is een erg geciviliseerde ruïne. Er liggen brochures in alle talen en er staan overal audiovisuele wegwijzers waar na een nietsvermoedende druk op de knop een hoorspel uit schalt dat je aan de hand van een middeleeuws verhaal meeneemt op een romantische rondleiding. Een tocht die moest eindigen op het verdedigingsplatform op de vierendertig meter hoge bergfried. Alleen, de eindeloze wenteltrap ontmoedigde. Wéér klimmen? We wilden eigenlijk alleen nog maar naar beneden. Maar omdat we toch te nieuwsgierig waren besloten we om het een klein stukje te proberen.
Op de eerste overloop waren inspirerende nissen met dierenvellen. Een verrukkelijke plaats om lang en gelukkig voort te bestaan. Ik wilde wel de tijd nemen om mezelf in een lange jurk met puntmuts te dromen, met Lief J. als troubadour, maar de volgende verdieping lonkte en ik maakte me los van plek en droom.
De maquette op de tweede verdieping verleidde tot hoger klimmen. En op de derde etage was het uizicht al zo mooi, toen wilde ik verder, verder, verder.
Ten koste van spierpijn naar de climax.
Lief J. had er niet eens erg in hoe hoog we gingen.
Honderdtweeënveertig treden, maar dan ben je bij de liefdesnesten van de vogels. En dan heb je een  spectaculair panorama over het vulkaanlandschap van de Eifel.
Lief J. moest het missen.
Die bleef hoogtevrezend in de deuropening zitten.

 

  TempelRite  

Gallo-Romeins tempelcomplex Pesch
bij Nöthen / Pesch

Ik vond het op een kaart, de piepkleine vermelding Römisches Tempelbezirk, maar het was uitnodigend genoeg en dat kwartiertje het bos in lopen, dat kon er ook nog wel bij. Na de proeve in de burcht voelde ik me sterk, geoefend, in topconditie.
Rode en witte linten aan struiken langs het pad wezen ons de weg; verder deed niets vermoeden dat hier ooit mensen kwamen. Het was er stil en vredig en het ademde verleden. Maar bij  de gewijde plek, waar ooit matronae werden vereerd, daar vond een Keltisch handfastingsritueel plaats. Met een prachtige bruid en een prachtige hogepriesteres. In het midden van een cirkel werden man en vrouw door middel van een mytische ceremonie met elkaar verbonden. Hun ja-woord ingebed in spiritualiteit.
En wij mochten er bij zijn.

Thuis, zoekend naar informatie, vond ik de bruid hier... en toen begreep ik dat ook de datum een rol speelde: 30 april, Beltane

Ja, und außerdem haben mein Mann und ich in dem ganzen Trubel auch noch geheiratet. Standesamtlich waren wir natürlich schon verheiratet, aber zu Beltane hatten wir dann auch endlich unsere Handfasting - Zeremonie. Es fand in der Eifel im Matronentempel statt, war wunder-wunderschön und wir sind sehr glücklich. In 2 Wochen fliegen wir in die Flitterwochen und bis dahin danke ich der Göttin jeden Tag für die Magie, die einzigartigen Menschen und die wundervolle Arbeit, mit der/denen sie mein Leben segnet. Und darüber hinaus werde ich das natürlich auch tun.
Ich wünsche Euch allen alles Liebe un dbis bald xxxx
Bild
Danke Rhiannon, Freya, Matrona, Holle and Lady of Avalon für diesen Segen in meinem Leben xxx

 

 

 

 

 

******
***
*

 

31 mei 2013

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 

 

 



 

 

 

 


 

 


 

  

free hit counters