Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

Mythisch Ierland

v
27 december 2014 - 4 januari 2015

Heel lang geleden - vÚr voor het internettijdperk - kon je een reisadvies krijgen bij een grote touroperator. Daarvoor moest een lange vragenlijst worden ingevuld: Wat is je favoriete vervoermiddel, Wil je een actieve vakantie of luieren, Hou je van strand of van bergen, Hoe hoog is je budget...  Ik ging er serieus mee om. Niet dat ik niet in staat was om zelf te bepalen waar naartoe ik graag op vakantie wilde, maar ik was benieuwd of de uitslag overeen zou komen.
WÚken later arriveerde het advies.
Per post.
Kopietjes met daarop aangekruist wat voor mij van toepassing was en een paar voor mij persoonlijk bestemde regels, waarvan de verpletterende conclusie luidde: drie weken door Ierland trekken.
Met paard en huifkar!
Lief J. schaterde er om, maar ik vond het idee fascinerend, en nee, hier zou ik zelf toch niet zo gauw op gekomen zijn.
We haalden het nog vaak aan, dat advies, wat nota bene vijfentwintig gulden had gekost. Lacherig meestal: Wat gaan we in de meivakantie doen? Oh, huur die huifkar maar. Of dan zei Lief J.: Ben je wel op tijd klaar met je cursus paardenverzorging?
En ik vergat het nooit, want ergens uit de door mij ingevulde voorkeuren was Ierland natuurlijk gedestilleerd: ongerept, op veel plaatsen leeg en stil, regenachtig, winderig, indrukwekkend.
Dat kon je maar het best in het meest ijzige seizoen beleven, besloot ik.
We boekten voor de dagen rond oudjaar.

 

  Omweg  

In een ijzige sneeuwstorm ploeterden we met de zware koffers door een dikke laag natte brei.
Ik op verkeerde laarzen, omdat het tien minuten eerder nog droog was.
En natuurlijk klopte er weer niks van de dienstregeling en hadden we een uur vertraging, maar ik vermaakte me in de trein met het afluisteren van twee jongens die schuin achter ons zaten. Nonchalant en luidkeels zaten ze groot te spreken over hun studie, maar vooral over meisjes.
En toen:
Ben jij vannacht nog klaar gekomen?
Nuh.
Hoezo niet?
Joh, ik moet aan m'n nachtrust denken!

                                                                                                                        Den Bosch

                                                                                                                                    Utrecht

 

  Kamer Met Uitzicht (1)  

CitizinM Hotel, Schiphol

27-28 december


Hoewel er enige vooruitgang geboekt bleek op culinair gebied - er stonden nu meerdere pannen met warm voedsel - was de inhoud onduidelijk en onaantrekkelijk voor te veel geld. Maar in de cafetaria's op Schiphol hadden we ook geen zin en omdat we in Utrecht al een kaascroissant en een gevulde koek hadden geconsumeerd, deden we het met de olijven die bij de wijntjes werden geserveerd.

De kamer was vanzelfsprekend exact gelijk aan die van alle andere keren, maar ook hier was er vooruitgang: de afstandsbediening was vervangen door een mini-Aaipet.

                                                                                                     Hier ben ik erg gevoelig voor!

                                          Vage, maar mooie kleureffecten van de mood-verlichting

 

  Vervoer  

Met Aer Lingus van Amsterdam naar Cork; vertrek 9.40 uur

                                                                                                                   Prachtig logo!


Met het oog op de regen, wind en kou waar Ierland om bekendstaat, had ik een nieuwe dikke donsjas aangeschaft en een warme hoofdband met bloem gefabriceerd. Voor de zekerheid haakte ik in het vliegtuig nog een mutsje. Het bleek allemaal onnodig: het was niet koud, er vielen maar een paar druppels regen en alleen op de kliffen waaide het hard.

                                                                                  De zuidkust; veelbelovende kliffen

Gewoonlijk hebben we hier geen vorst; alleen regen, vertelde het verhuurjongetje.
Maar toen Lief J. en ik arriveerden vroor het en scheen de zon.
Dat BUDGET, dat was niet echt budgetterig trouwens. De Opel Astra kostte 471,00 eetjes voor een week pl˙s afkoop eigen risico 75,00 pl˙s een boete voor te laat inleveren van 95,00.

 

  Kamer Met Uitzicht (2)  

28 - 30 december
Trident Hotel, Kinsdale

Een heerlijk hotel.
Kamer met grote ramen en een mooi uitzicht op de Bandon.

 

We aten de eerste avond uitgebreid en formeel in het award winning restaurant Pier One. Goed eten, fijne entourage, heerlijk uitzicht. Maar de simpele Burger in The Warf Tavern, de volgende dag, tussen de whisky- en bierdrinkers, deed er niet voor onder en dat kwam door de heerlijk informele pubsfeer. We volgden het WK darts op vier tv's totdat  een sympathieke Ier mooie sentimentele liedjes kwam zingen.

 

  The Wild Atlantic Way  

28 december

Van Kinsale naar Timoleague en terug door het binnenland.


Kaap The Old Head Of Kinsale is maar gedeeltelijk toegankelijk.
Ergens halverwege stuiten we op de ru´neuze muren van wat eens een kasteel geweest zal zijn. Ver daarachter moet zich nog een vuurtoren bevinden, maar het hek is dicht en borden zeggen dreigend dat de toegang is voorbehouden aan de leden van de exclusieve golfclub die hier haar terrein heeft.
Maar tegen betaling van 160 euro green fee (echt waar!) mag het dan weer wel.
Wat een misdaad.


Beach CafÚ bij Mannings Caravan Parc.
Een beetje groezelige huiskamer, maar wat een gezelligheid en gastvrijheid.
De hele familie - van grootouders tot kleindochter - is om de beurt in de weer voor ons; elk met z'n specialiteit. Terwijl grootmoeder voor de koffietjes zorgt, leest grootvader de krant, maar later maakt hij een hamburgertje voor ons. En ondertussen bakt de kleindochter taarten.

 

Timoleague
We maken vrijwel nooit van te voren plannen, Lief J. en ik.
We kiezen min of meer op gevoel een richting, volgen instinctief de weggetjes en laten ons verrassen door wat de omgeving te bieden heeft.
Op die manier worden we een enkele keer teleurgesteld, maar meestal stuiten we volslagen onverwacht op de meest mooie en interessante bezienswaardigheden.
De hele Ierland-vakantie ging het zo.
Het meeste prachtigs wat we vonden, viel buiten dat wat in de reisgids werd aanbevolen.
Zo kwamen we ook terecht in dit pittoreske dorp aan de Arigideen, dat wordt gedomineerd door de ru´nes van een 13e eeuwse abdij.
Geen hek!
En wij daar helemaal alleen!
Binnen de muren is een begraafplaats die van het ene vertrek in het andere overloopt.
Vredig en stil, maar omdat de openingen laag zijn en de ruimtes kil en nauw, ook beklemmend, bijna spookachtig, wat wordt onderstreept door de rond de toren cirkelende schreeuwende vogels.
We dolen een poos tussen de geesten van de doden, onvermijdelijk ook over graven lopend.

                                                We vergaten een foto van de buitenkant te maken...
                                                                                Deze is geleend uit de Wikipedia.

The ruins of Timoleague Abbey


 

  The Ring Of Kerry  

29 december

Door een bevroren, mistig landschap (het is maar 1 graad) rijden we onder donkere wolken naar Macroom, een heel mooi stadje met in Mainstreet van die voor Ierland kenmerkende Dickens-winkeltjes waar ze rommeltjes uit lang vervlogen tijden verkopen. En overal staan kerststallen in de etalages. HÚÚrlijk! Hoeveel leuker is dit niet dan de Blokker en de Etos en de Dolcis.


Na Macroom zijn er eindeloze weilanden, verkaveld in soms piepkleine lapjes grond, gemarkeerd met talloze stenen muurtjes. De boerenbedrijfjes hier zijn heel kleinschalig. Soms moet je goed kijken om een stal te ontdekken.
Verderop ligt het prachtige, levendige Killarney, poort naar de Ring of Kerry, de beroemde toeristische rondrit. Na de historsche binnenstad met gekleurde winkeltjes, talloze gokkantoren en ontelbare pubs, komen we terecht in het berg- en merenlandschap van het Killarney Nationaal Park waar we in de wind wat rondklimmen tussen de rotsen en genieten van eindeloze vergezichten.
De desolate omgeving lijkt wel geheimen te herbergen en neemt me gemakkelijk mee in Ierse mythen en sagen... met elfjes, heksen, fabeldieren... en goden, godinnen en dru´den.

Aan Lough Leane en Upper Lake:

 

Bij Ladies View

 

 

  James Fort  

30 december



Voordat we naar Limerick rijden, klimmen we naar James Fort (1604).

Er is nog nergens een mens te bekennen. Het is nog zo vroeg - en zo kˇud!.


Prachtig plekje, mooie oude muren, schitterende uitzichten.

                                                                           Op de achtergrond het Trident Hotel

 

  De Kus Op De Steen  

30 december

 

We nemen de route recht omhoog naar Limerick
en zien iets ten noorden van Cork een intrigerende wegwijzer:
Blarney Castle.
We hebben tijd genoeg dus we nemen de afslag!

 

 

 

 

Blarney Castle & Gardens

Op een groot landgoed aan de Martin ligt de vrijwel overal toegankelijk gemaakte kasteelru´ne - een wereldberoemde toeristische attractie. In een ander seizoen moet het hier verschrikkelijk zijn. Nu is het rustig. We wentelen ongehinderd door andere bezoekers over de honderd steile, steeds nauwer wordende treden naar boven, waar zich de wereldberoemde magische Steen (Stone of Eloquence) bevindt. Hoewel het tegenwoordig min of meer comfortabel en ongevaarlijk is, haal ik een toch wel halsbrekende toer*) uit om hem te kussen, in de hoop dat ik daardoor de 'gave des woords' mag krijgen en behouden.
Daarna slenteren we langs de rivier, door het park met zeldzame planten en watervallen naar het mystieke Rock Close, op de plek waar zich ooit een dru´dennederzetting bevond. Eigenlijk vind ik het hier, waar op de wishing stones de elfjes in het maanlicht dansten, betoverender dan bij de Steen. Als je met je ogen dicht de trappen op en af loopt, komt de wens die je dan doet uit!

*) De steen bevindt zich in de borstwering, een nisachtig uitsteeksel, op 25 meter hoogte. Om er met je mond bij te kunnen, moet je het gapende gat onder je overbruggen door op je rug te gaan liggen en dan ver achterover te buigen. Hoewel een ongeluk bijna niet meer mogelijk is (er zijn tralies bevestigd en stangen om je aan vast te houden), word je stevig vast- en in evenwicht gehouden door een medewerker van het castle. Foto's maken is verboden. Je kunt je souvenir naderhand bij de uitgang aanschaffen voor 15 euro... Maar: Ach, zo exclusief is het nou ook weer niet, vond ik (300.000 kussers per jaar!), dus ik heb geen plaatje van mezelf.

                                                                       Voor nog wat geluk: muntje in de Martin

 

deel 2.....                         

*****
***
*

 

3, 8, 28 februari, 1 maart 2015

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 

.

 


 

 

 


 

  

free hit counters