Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

La Dolce Vita (2)

  La Dolce Vita (1)  
  Naar Brescia 18.08.2014
  Lusten & Lasten 18.08.2014
  Chambre Avec Vue 18.08.2014
  Camere Con Vista 20.08.2014
  Brescia 26.08.2014
  Het Concert 10.10.2014
  Naar Porlezza 11.10.2014
  Appartamento Con Vista 11.10.2014

 

  Cascate Dell' Aquafraggia  

Op de Alpine waterscheiding waarvandaan rivieren afdalen naar Noordzee, Zwarte Zee en Middellandse Zee, bij Borgonuovo.

21 juli

Hé, een waterval! riep ik tegen Lief J.
En Cascate stond er klein op een bordje langs de doorgaande weg.

Het bleek een machtig natuurmonument waar ik tussen het donderend geweld van het neerstortende water nat werd van regendruppels en watervalspatten.


Bellissimo.
Betoverend.




 

  De Bergen In  

Na de watervallen kwamen de ruïne van de San Gaudenzio-kerk en het majestueuze berglandschap rond Malojapas en Silsersee. Hier brengt de natuur je in vervoering; ik werd er stil van en voelde me klein te midden van al dat grootse.
Ik landde ruw in het elitaire Sankt Moritz (geen foto's, ik werd niet echt blij van al die veel te dure winkels en vijfsterrenhotels), waar de luxe de dromen uit het prachtig ruige landschap vervaagden.

 

Ten noordoosten van Casaccia; laatgotisch, 1518... owowow!
Jammer van de bouwmaterialen, maar er wordt gerestaureerd en geconserveerd.

Bijna op pashoogte (1815 m). Koud!

Silsersee onder de wolken

 

  Ritueel In Menaggio  

Als je niet op de drukke doorgaande weg naar Bellinzona wilt uitkomen, kun je voor begin en einde van een uitstapje bijna niet om Menaggio heen. En omdat Menaggio een mooi stadje aan het mooie Comomeer is, waren de terrassen aan het einde van de middag heel verleidelijk.
Op elk tafeltje stond wel een glas met een intrigerend fel oranje drankje dat geserveerd werd met een schaaltje reuzeolijven en een bakje chips.
Aperol
, vertelde de ober desgevraagd, een aperitivo.
En: Met een beetje alcohol ja.
Dat beetje overtuigde.
Het smaakte prima.
Zo prima dat we elke dag terugkeerden naar Porlezzo via het terras van Caffè Centrale.
Maar thuis bleek het toch zo'n typisch vakantiedrankje dat het Italiaans spritzige niet meer kon oproepen.

 

   Naar Bellagio  

22 juli

Ontbijtje op een heerlijk terras boven het water in Osteno aan het Meer van Lugano, door de bergen naar het Comomeer en bij Cadenabbia de veerboot op.

Bellagio... fraai gelegen op de landtong waar het Comomeer zich splitst.
Fotogenieke steile straatjes in het historische centrum, mooie winkels, fijne terrassen.


Gelati, ik lust het niet, maar Lief J. neemt het liefst twee porties

 

   Markies  

Bancomat in Menaggio.
Anti zon of anti skimmen?

 

   Een Toevallig Castello  

Op de terugweg uit Bellagio vonden we ze bij toeval, in Corenno Plinio aan het Comomeer, het Castello di Corenno Plinio, een fort uit de 14e eeuw en de naast gelegen kerk San Tommaso di Canterbury.
De nauwe straatjes in het dorpje er om heen zijn uitgehouwen in de rotsen waarop het kasteel is gebouwd. De middeleeuwse structuur bleef in z'n geheel bewaard.
We konden het castello helaas niet in, maar er wel helemaal omheen lopen. Het was pranzotijd, iedereen sliep, Lief J. en ik waren overal heerlijk alleen.


 

   De Splügenpas Over  

23 juli

We waren in het wilde weg gaan rijden. Langs het Comomeer (ontbijt met tosti's! in Menaggio) naar boven... nog niet precies wetend waar we terecht wilden komen. En wat is het dan leuk om op elke splitsing te moeten besluiten voor links of rechts of terug. En wat werd het toen een prachtige route. Eenmaal voorbij de Italiaans-Zwitserse grens slaakte ik na elke bocht een steeds enthousiastere kreet.
Dit uitzicht! Die koeien! Dat meertje! Die afgrond!
De boomgrens voorbij... de lege hellingen... de intense kou... de adembenemende hoogte.
We kwamen langs de onlangs gerestaureerde, 312 meter lange, Splügenpassgalerie (1843). Hoewel hier en daar open aan één kant, een veel te claustrofobische ervaring voor mij, maar ik las wel de infoborden aan het begin van de tunnel.
Op de terugweg doen we méér foto's, beloofde Lief J. Maar de wolken kwamen snel. Ze verpakten de bergen in prachtige vochtige nevels waar de camera niet goed raad mee wist.
Na pashoogte slingerden we snel bergafwaarts, weg uit de ergste mist. En precies toen we uitgestapt waren om naar de witte rotsen van een droge rivierbedding te klimmen, begonnen de wolken hun lading los te laten.
Het regende... en ik danste jubelend tussen de stenen.

 

   Intermezzo  

's Avonds zocht ik op booking.com - tijdens de maaltijd, wel een uur lang - een hotel voor de volgende nacht, maar ik weet al lang dat ik daar niet mee moet wachten tot het allerlaatste moment. Onder tijdsdruk vind je niks naar je zin en dat was nu ook zo: te duur, te eenvoudig, te afgelegen...
En ik was al helemaal in Zuid-Duitsland uit gekomen, wat eigenlijk niet de bedoeling was.
Lief J. eiste geïrriteerd dat ik er mee stopte en bokte: We blijven wel hier!
Bijna wanhopig deed ik nog een snelle laatste poging en vond de Dammenmühle er wel aardig uitzien.
Dit dan maar? vroeg ik, boos omdat hij boos was...
En hij boekte het zonder er zelfs maar een seconde naar te kijken.

 

 

******
***
*

 

12, 13, 15, 16, 21 oktober 2014

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 

 


 

 

 


 

  

free hit counters