Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

Avoriaz
v
Zie ook: Verviers & Valkenburg

 

  Voorbereidingen  

De weersvoorspellingen zagen er geweldig uit en het bleek in werkelijkheid nog beter: tot en met vrijdag was er alleen maar zon en de middagtemperaturen liepen op tot 16 graden!

                                                                       

Bijna net zo belangrijk als de koffers inpakken

 

 

  Kamer Met Uitzicht (1)  

16 - 17 maart 2014: Citizin hotel, Schiphol

Lief J. en ik logeerden een paar jaar geleden ook in dit hotel.
Het ligt zo ongeveer tegen de vertrekhal aan en het meer dan twee meter brede bed van wand-tot-wand is verrukkelijk, maar werd essentieel omdat we het met Sophie moesten delen.
Het is een bijzonder concept met een futuristisch verlichte glazen douchecabine en toiletunit die midden in de kamer staan en er is geen kast: daartoe dienen enorme lades onder het bed. We overwogen serieus om daarin een nestje voor Sophie te creëren.


 

  Naar Genève  

Met 20 minuten vertraging vlogen we - waarschijnlijk plankgas, want alle verloren tijd werd ingehaald -  naar Genève met voor vijftien euro catering, drie tablets en telefoonmuziek voor ons.

                    Eerst nog een veel te duur en weinig voorstellend ontbijt op Schiphol

Sophie wilde geen handje geven, ook niet bij het op- en afstappen.
In Avoriaz bleek hoe goed dat was: ze had geen enkele moeite met het transportbandje in de skischool.

 

                                                                            Bewijs: Ik had echt niet veel bagage bij me!


 

  De Huurauto  

Toen Lief J. in de rij stond bij de verhuurbalie, raakten Sophie en haar Braziliaanse buurvrouw in gesprek.
Hoewel ze elk op hun eigen manier volslagen langs elkaar heen praatten, begrepen ze elkaar volkomen door een soort internationale vriendschapstaal.


                                                                                                   De Seat Ibiza

                                                                          In de parkeergarage in Avoriaz

 

  OV in Avoriaz  

Avoriaz is autovrij.
Het was niet ver naar Appartementen Les Portes du Soleil, maar met de koffers door de - gelukkig! -nergens geruimde sneeuw baggeren, was geen optie. En waarom zouden we ook: het openbaar vervoer is geörganiseerd met romantische arresleeën!

                                             Het sneeuwde hard op de dag dat we vertrokken


 

 

Ik was best gelukkig met de ruime studio waar ik me - afgaande op eerdere ervaringen in Franse skistations - totaal niets van voorgesteld had. Het jeugdherberggevoel, opgeroepen door kuise eenpersoonsbedden tegen elke wand, verdween nadat we de boel een beetje verbouwd hadden.
De dagen begonnen wel heel vroeg. Als ik niet gewekt werd door Sophie, dan toch wel door de pistewals en de ijsschraper en de leveranciers en de vuilniswagens.
Maar dat uitzicht... fan-tas-tisch!

Ik ben geen liefhebber van zon, maar hier werd ik wel helemaal lyrisch van.
En dat bleef vijf dagen zo!

 

  Skiles  

Sophie is enthousiast en Lief J. en ik zo mogelijk nog meer: ze gaat leren skiën!
Nog op de dag van aankomst regelen we les voor haar in het beroemde Village des Enfants van Annie Famose en bij wijze van voorbereiding gaan we oefenen op de groene piste die door het station loopt. Ze leert snel; dat wisten we al van Snowworld. Ze laat zich soepeltjes naar beneden glijden, maar ze moet nog leren dat vallen niet erg is en meestal geen pijn doet.
En dan gaat ze stoer naar de les, maar zijn er toch wel even tranen als Lief J. en ik weg gaan. Daarna heeft ze wel vrede met juf Katja*) en gaat ze op in het groepje debutants. Helmpje op, zonnebril op, hoppa de transportband op en met de handjes op de knietjes naar beneden. 
Lief J. en ik blijven in de buurt; we kunnen ons er niet van losmaken.
We zien een lief stralend kindje dat trots haar prestaties laat zien, maar ergens tijdens de les moet er iets erg mis zijn gegaan, want ze moet voortijdig stoppen en ze weet zeker dat ze NIET meer wil, morgen. Als ik vraag waarom niet, zegt ze: Daarom niet. En: Dat vertel ik niet. Omdat ze daarin volhardt, zal het wel altijd een raadsel blijven. Maar haar weerzin is serieus en we hebben al besloten om de lessen dan maar te vergeten, als ik nog één ultieme poging doe: ik koop haar om met een cadeautje. Met een onverantwoord Kindersurprise-ei, om precies te zijn. En toen was alles weer goed en bleef het ook goed, de rest van de dagen.
Op vrijdag, haar vierde lesdag, kreeg ze haar medaille.

*) De juf is een verhaal apart. In NL zou ze veroordeeld worden wegens kindermishandeling, maar ik kan haar aanpak pedagogisch wel billijken. Ze heeft twee klierjochies in het groepje. Waarschuwen helpt niet; ze hardhandig uit elkaar halen ook niet en dan komt er een moment dat ze het zo zat is, dat ze er eentje uitpikt en aan de kant zet met z'n armen omhoog en z'n handjes op z'n helm. Het lijkt een milde tucht, maar minstens tien minuten... dat is láng.

Het resultaat rechtvaardigt de straf: het jongetje heeft het prima begrepen en als ze kort daarna ook het andere lastige kind een zelfde behandeling geeft, heeft ze van geen van beiden nog last.

                                                                           In tranen bij juf Katja.
Ze is niet de enige; er wordt heel wat af gehuild als mama's en papa's de kindjes aan de juf overlaten.

                Katja spreekt Frans en tien woorden Duits en Sophie verstaat het allebei niet,
                         maar ze zijn dol op elkaar en de communicatie is geen groot probleem.

                                                                    Tweede dag. We gaan hoger en steiler.
                                             Niks geen probleem voor Sophie, die wil harder en harder.





 

De zaterdag erna gingen Lief J. en ik terug naar huis. Meer lessen in de kinderskischool hadden geen zin, want ze kon geen groep hoger. Daarom regelde dochter A. privéles bij de ESF (École de Ski Francaise) voor hun resterende dagen en kreeg Sophie uiteindelijk ook nog haar Ourson.

Hieronder: Dochter A., 3 jaar en 8 maanden, Pasen 1989, in La Plagne
Er is eigenlijk helemaal niks veranderd.


 

  Anekdote  

 

  Culinair  

 

Elke avond lopen we 'naar boven' en 'naar beneden', langs alle restaurants.
We bestuderen alle menukaarten en kijken elkaar telkens weifelend aan. We geven allebei niet zo veel om eten en 't is allemaal zo vlezerig, terwijl ik zo veel mogelijk vega wil.
Maar in dit barbaarse land van foie gras, moet je niet 's avonds om een omeletje komen: Seulement déjeuner! corrigeert de ober streng. En zodoende eten we elke avond in La Boule de Neige.
Veel hout.
Lekker informeel.
Gezellig druk.
Simpel maar lekker.
Met kaasfondues en vleesloze pizza's op de kaart.
En pal onder het appartement.
Tijdens die paar uurtjes samen aan tafel, wordt onze wereld gereduceerd tot Sophie's niveau en wat is dat leuk! Met z'n drieën evalueren we de dag in haar kleutertaal en zingend van Parapluutje, parasolletje, eentje voor de regen en eentje voor de zon, pardon vergeten we onze pichet Merlot.
En er is een raadsel als ik Sophie stimuleer om het kindermenu te nemen: Er zit ook een drankje bij! en zij tot huilens toe volhoudt: Ik Wil Géén Kindermenu Met Drankje! Dan duurt het enige tijd voordat we door hebben dat zij dat drankje associeert met iets vies' van de dokter.
Ik wil die roze, vraagt ze, als ze ham bedoelt en ze vindt die erg lekker, want die smaakt naar aardbeien.
Vindt zij.
Elke avond moet ik een keer of drie m'n maaltijd onderbreken omdat zij dringend naar het toilet moet, ik snij haar vlees, voer haar frietjes, beveel een slokje water aan en Lief J. tovert met een ijscoupe.
De korte avondjes vliegen om en na het toetje wordt mijn schoot een bedje.

Onze laatste avond - als de hele familie compleet is - bestellen we een tafel vol met raclette, sla, charcuterie en steengrill en daar snoepen we met z'n allen van.
De rekening is zo hoog, dat we een drankje van het huis krijgen, Génépy. Ik had er nog nooit van dit plaatselijke digestif gehoord en hoefde in eerste instantie ook geen nadere kennismaking met dit naar Dubro smakende drankje, maar ik las naderhand over de magische eigenschappen van het bergplantje en moet misschien mijn mening herzien.


De terrassen vol zon verleiden de hele dag door.
We beginnen 's morgens met een Amerikaans en een Frans ontbijtje en eindigen 's avonds onder de kacheltjes met een biertje. Tussendoor zijn er espresso's en cappuccino's en cafés decorées.

 

  Zij & Ik  

Ik kan me niet herinneren waar we naar keken...

 

...maar het moet boeiend geweest zijn want even later staan we er wéér.

 

  Hij & Ik  

 

 

  Met Z'n Allen  

 

  Naar Huis  

De vorige dag was al een voorbode van slechter weer en er werd 50 cm nieuwe sneeuw voorspeld.
Dat gaat kloppen.
Op de ochtend van ons vertrek ligt Avoriaz in de wolken en woedt er een sneeuwstorm.
We ontbijten met z'n zevenen in ons favoriete ontbijtcafé.
Zitten voor het eerst deze week binnen.
De wereld om ons heen is veranderd.
Ik ril in een te dun shirtje.
Als Lief J. wil betalen met de creditcard, blijkt de verbinding met de buitenwereld te zijn uitgevallen, zodat hij naar de pinautomaat moet voor cash.
Maar dat is een ondergeschikt probleem vergeleken met wat er daarna gebeurt, als de lift in het appartementencomplex op hol slaat.
Met mij er in!
Het licht valt uit en we suizen hoger en hoger - naar de bovenste etage.
Ik krijg een vreselijk Abeltje-gevoel en schreeuw ontzet de hele boel bij elkaar.
Maar het ding kan niet door het dak, stopt en doet z'n lampen weer aan...
Ik weet niet hoe gauw ik er uit moet komen en loop de zes etages naar beneden.
En toen was ook de zitting in de arreslee nog zeiknat en moest ik bij Lief J. op schoot.

                                                                                           Avoriaz in de sneeuw

 

't Was nog een hele onderneming om van de berg af te komen.

We hadden erg veel tijd en reden de Vallée d'Abondance in en het hele Meer van Genève rond.
Alles in de stromende regen.

 

Luchthaven Genève

 

******
***
*

 

3, 21 april 2014

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 

 

 


 

 

 


 

  

free hit counters