Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

Een Wintersprookje
v
Efteling Hotel
9 & 10 januari 2014

Winter Efteling.
Een groot schaats- en sneeuwpaviljoen, twinkellichtjes, vuren... lantarentjesslingers, Vogelrok met ijsmuts en sneeuw op de paddenstoelen.
Verrukkelijke wintersfeer in 10 graden regen.
Nergens wachttijden.
We doen het sprookjesbos. Anders dan de vorige keren, is Sophie nu op een leeftijd waarop de ijselijke verhalen goed tot haar doordringen en ongetwijfeld dragen de afzichtelijk trollerige Anton Pieck figuren bij aan haar nauwelijks verholen angst.
Ik relativeer al die wrede sprookjes, bagatelliseer de boze wolf, de gemene heks en de enge draak, maar ik voel daar ook niet de emotie van nostalgie en romantiek bij die de Efteling zelf propageert en samen zijn we blij met de betoverende klikklakkende hakjes van de rode schoentjes.
Daarna gaat ze moedig mee het Spookslot  in.
Pedagogisch advies: vanaf 6 jaar. Maar daar laten we ons niet door tegenhouden.
De eerste keer klampt ze zich stevig aan mij vast en durft ze nog niet goed te kijken, maar als het achter de rug is, vraagt ze stoer om nog eens. En dan wijs ik haar de kaarsenoptocht en de spookviool en leid ik haar aandacht af van het geopende graf. Op mijn arm danst ze triomfantelijk de Dance Macabre!
In de vervloekte Villa Volta zijn er nieuwe spanningen: de legende van Hugo van de Loonse Duinen, de leider van de Bokkenrijders, die zich deels afspeelt in de kapel van de Abdij van Postel! Mij spreekt het aan; voor Sophie is het veel te moeilijk en nogal angstaanjagend. Maar als ze eenmaal weet dat haar niets overkomt, gaat ze grif nog eens mee naar binnen.
Na al het engs is het de hoogste tijd voor droomvluchten door een fantasyland, langs surrealistische zwevende kastelen. De afdaling maken we spannend door hard te gillen en we krijgen er geen genoeg van. Zes keer is eigenlijk nog te weinig, maar we willen Raveleijn ook niet missen. Ook voor 6 jaar en ouder. En inderdaad ook lang niet eng-vrij met z'n enorme vuurspuwende draak, een slechte ridder en een brandend paard, maar het fascinerende van de prachtige show overheerst. Sophie en ik gaan er helemaal in op.
We maken het programma van onverantwoorde attracties compleet in het schommelschip, als het al pikkedonker is. We hebben het helemaal voor ons alleen; wat een voorrecht.
Aan het einde van de dag blijken we 15 kilometer te hebben gelopen. Sophie verwoordt: Oma, ik ben al bijna kapot moe. Maar in het hotel gaat ze in de reservemodus en kan het feest nog een poosje doorgaan met Efteling-tv en een prachtig kindermenu in De Hoffelijke Heraut.

De volgende dag doen we alles nog eens.
Alleen schijnt dan de zon.

Ik sliep naast oma, vertelt Sophie openhartig aan een mama van twee kindjes die naast ons zit in het treintje.
Oh, wat ben jij een bofkont! roept ze enthousiast terug, en wat had opa pech h!

 

9 januari

In de plas

Vogelrok met muts

Wachtruimte Droomvlucht: we zijn de enigen!

Monsieur Cannibale

Op het ijs

In de koets in de carrousel - Sophie speelt prinses

Bij Raveleijn - met ridder en koningin

Schommelschip

 

De kamer is een feest met twee verrukkelijke XL-bedden. Het twin voor Lief J. en mij en het double voor Sophie. In al die ruimte verdwalen haar knuffels onder het dekbed, zodat we die de volgende dag vergeten mee naar huis te nemen. Gelukkig werden ze allemaal gevonden en stonden we drie dagen later wr in de receptie.
Volgens de Efteling-website herbergen alle kamers een sprookjesachtig detail . Wij vinden Rode Schoentjes in de kledingkast. Speciaal voor ons geselecteerd, ongetwijfeld. Want juist van die klepperende kleppertjes hadden Sophie en ik in het park zo lang genoten. 
De badkamer is geoptimaliseerd voor mensen met fysieke beperkingen. Onduidelijk waarom wij die krijgen, want we hebben die nog niet nodig en ik richt er meteen kwaad mee aan, als ik een handdoek op de alarmdraad laat vallen. Prompt belt de receptie om na te gaan of ze hulptroepen naar boven moeten sturen! Wat een grap.

 

  Culinair  

Ontbijt in De Hoffelijke Heraut.


Pannenkoekenlunch in Polles Keuken, met als toetje een gezinstaart van soesjes.
Lief J. werkte de meeste weg.


Lunch in Het Witte Paard


Diner in de Hoffelijke Heraut.

 

10 januari

Weer zo rustig overal, dat we Sophie gerust los kunnen laten

In De Oude Tuffer (wat is in een naam)

Spookslot

 

Op het schelpenpad. We zoeken nog onbeschadigde.

Surrealisme in Droomvlucht

Echte NL-ers:
De Droomvlucht-foto willen we niet kopen, maar wel hebben.
Lief J. maakte een foto van de foto.

Prachtig. Die raaf!

De Rode Schoentjes

 

 

 

******
***
*

 

14 februari 2014

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 

 


 

 

 


 

  

free hit counters