Tarantella
 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     

  

 

 

 

TransArdens
v
5 - 7 september 2013




Zo tussen het einde van de zomer en het begin van de herfst in, is de tijd perfect voor de Ardennen. Het hotel boekten we weken geleden al en dat het de warmste dagen sinds weet-ik-hoeveel-jaar zouden worden, was toeval. Een gelukkig toeval wel. Want waar kun je op een tropische dag beter zijn dan langs riviertjes en tussen bomen. En wat heerlijk lang zijn de avonden na van die hete dagen.

 

 

 

 

 

 

 

  In Maaseik...  

...waar de koeien de grens in de Maas oversteken... een rijk aangekleed koffietje bij de Bokkerijder op de prachtige historische markt. Net als toen.

 

  Oude Stenen  

Ruïne Schaesberg
Bij Heerlen

Resten van een waterburcht in de stijl van de Maaslandse renaissance.
Helaas voorzien van een ondoordringbaar hek, maar blijkbaar wordt de boel in oude luister hersteld, zodat we over enige jaren nog eens kunnen gaan kijken wat er van geworden is.

 

  Bij De Dam  

Gileppe stuwdam
Bij Jalhay en Baelen

27 augustus 2006 waren we hier ook, maar toen op de dam en in de uitkijktoren en nu aan de andere kant, onderaan de damwand, vanwaar je de indrukwekkende hoogte veel beter ziet.

Toen... in regen en onweer...


Nu... in de hete zon... 31 graden


 

Lac de Warfaaz
Bij Spa

We lijken wel prototypes van de zuinige NL-ers die met aardappels in de disselbak en een krat bier onder het bed van hun caravannetje richting de Dordogne afreizen, maar wij zijn dat niet! We scheppen er gewoon heel veel genoegen in om onderweg onze eigen boterhammetjes te eten. Belegd met een belegje waar we zin in hadden. In plaats van zo'n klef restaurantbroodje met veel te veel stukjes sla tussen de kaas. Ik ben so wie so meer van de boterhammen dan van de broodjes. En bovendien beginnen wij al te eten als we amper Den Bosch uit zijn. Zouden we daarvoor telkens moeten stoppen, dan zouden we de Ardennen niet eens in één dag halen.
Dus aten we in de auto en dronken we een cappuccino en een espressootje (wat heet: een dubbele!) op het terras van de Auberge du Lac de Warfa. Boven de vissen.

                                   Er zwommen ook ontzaglijke karpers, maar die vergaten we te fotograferen

 

  Promenade  

Promenade d'Orleans
Bij Spa



Aan dit weggetje ligt, diep verscholen in het bos en alleen te vinden voor opmerkzame ogen, een prachtig watertje, La Sauvinière.

 

 


't Was er verrukkelijk - lekker koel onder de bomen en wat speelde het zonlicht mooi met de keien, mijn voeten en het water.

 

  Stichtelijk  

In Stavelot

's Avonds, nog voor de douche en voor het eten, doen we een rondje cultuur in het mooie plaatsje.
De St. Sebastiaanskerk (1754) is alleen al om de naam (Ah!!! Sebastian!!!) prachtig en dan zijn er ook nog een lieve pastoor voor wie je zou willen gaan biechten en een aandoenlijk orgeltje. Maar de allermooiste schat is de reliekschrijn van de heilige Remaclus, uitgevoerd in verguld koper met beeldjes uit zilver. 
Jammer genoeg kan ik geen kaarsje branden wegens gebrek aan kleingeld. Bij wijze van compensatie lees ik het lieve gebedje en hoop maar dat onzelieveheer er ook naar luistert zonder vlammetje.

Stavelot is niet het mooiste Ardense stadje dat ik ken, maar er zijn een paar schilderachtige steegjes...

...en mooie doorkijkjes. Op de foto hieronder: Hostellerie La Maison, aan de historische Markt

 

Als je vanaf de markt een straatje naar beneden volgt, kom je vanzelf bij de abdij.
Het absgebouw dat in oude luister is hersteld is heel mooi, maar de archeologische opgravingen van de middeleeuwse abdijkerk zijn nog een stuk boeiender.
Wonderlijk genoeg herbergt de abdij een Guillaume Apollinaire museum (ik moet meteen denken aan mijn niet bepaald hoogstaande kennismaking met zijn monument) en eentje over het circuit Spa-Francorchamps. Wat doen die auto's tussen al die geschiedenis. Ik kan ze niet goed rijmen met de historie die de omgeving ademt; vind het vreemd en jammer van de sfeer. We zijn te laat voor een volledig bezoek daarbinnen, maar we slenteren nog een poos door de de tuin die geen sluitingstijd kent en we spelen tussen de bomen met het zonlicht.

  

 

Hostellerie La Maison
Stavelot
5 - 7 september 2013

O, wat een zeldzaam heerlijk en romantisch hotel!
Volgens mij kregen we de allerbeste kamer: nummer 11 (tsja, dat wel - als je ook uit Den Bosch komt...) aan de voorkant, met uitzicht op het historische marktplein. Stijlvol gemeubileerd, met een prachtige originele houten vloer en - dat moet wel speciaal voor mij zo gearrangeerd zijn - met twee grote spiegels in prachtige vergulde lijsten! Werkelijk álles was er scheef en in de badkamer waren drie niveautjes, maar dat maakte het geheel des te authentieker. De kleerkast stond zo onwaarschijnlijk schuin, dat ik na de wijntjes bij het eten ernstig begon te twijfelen aan de oorzaak daarvan. Maar het kwam echt door de ongeveer dertig graden aflopende vloer.
En alles klopte verder: het geheimzinnig krakende trappenhuis - met spiegel!, het piepkleine liftje - met spiegel!, de ontbijtruimte met idyllische landlevenschilderijen en de entree - met spiegels!... vijftig foto's zouden de bijzondere sfeer nog niet kunnen weergeven, maar ik doe toch een poging.

De gebruikelijke zooi... de kamer onwaardig... hoe konden we dat toch weer laten gebeuren...

De houten vloer had ik wel mee naar huis willen nemen.

Ontbijtruimte.

Het fotogenieke trappenhuis, waar ik weer een heleboel spiegelfoto's verknalde.


In 't liftje

Entree / receptie

 

Het vervolg....       

 

******
***
*

 

 

 

9,10, 13, 20, 25 september, 2 oktober 2013

 

Spinsels, weblog van Tarantella

 



 

 

 


 

 

 


 

  

free hit counters